ناله هامان در انعکاس اصواتی گنگ و بی نشان محو گشته و گونه های سیلی خورده و کبود شدۀ مان در زیر تازیانه دروغ و دورویی، نشان همیشه جاودان معصومیت از دست رفتۀ ماست!!

بار الهی ! مگذار یک وجود ، یک حضور، یک ضربان بی صدا که به شماره می رود در ذرات معلق هوا پنهان شود.

"پرنده ای بی بال، هویتی نامعلوم، فانوسی بی نور، شبگردی کور، هرچه بودم ، هر چه باشی، ناز نگاه اقاقی را به دنیای مفروش!

انسان باش و در فقدان اندکی صداقت تحصن کن!!! "